Μια διαφορετική περιφορά του Επιταφίου στις φυλακές Λάρισας (Εικόνες)

Εκεί που η ευχή "Καλή Ανάσταση" είναι διαφορετικής βαρύτητας. Κείμενο του Γιώργου Τράντα

Μακριά από την πολυκοσμία και τους επισήμους, τους υπερβολικούς στολισμούς αλλά τόσο κοντά μας, σχεδόν δίπλα μας τη Μεγάλη Παρασκευή η περιφορά του Επιταφίου στο Κατάστημα Κράτησης Λάρισας είναι διαφορετική από όλες τις άλλες.

Διαφορετικά τα εγκώμια πίσω από τα σίδερα. Αλλιώς αντηχεί το «που έδυ Σου το κάλος» που έψαλε ο π. Νικηφόρος Κοντογιάννης. Διαφορετική η περιφορά του Επιτάφιου στα κελιά των έγκλειστων. Αλλιώς γίνεται η προσκύνηση, άλλη αξία έχουν τα λουλούδια στα χέρια τους. Διαφορετικής βαρύτητας η ευχή «Καλή Ανάσταση».

Ο Γιώργος Τράντας διευθυντής του 2ου Σχολείου Δεύτερης Ευκαιρίας των φυλακών Λάρισας περιγράφει πιστά την ημέρα αυτή, βάζοντας τον αναγνώστη για λίγα λεπτά πίσω από τα κάγκελα.

«Κάθισε στο πίσω στασίδι. Παρακολουθούσε την ακολουθία των Παθών στο εκκλησάκι της φυλακής. Σε ακολουθία και τα δικά του πάθη. Από την απώλεια του πατέρα του, στην αντικατάστασή του από τον αρχηγό της γειτονιάς, την εγκατάλειψη του σχολείου, το κώλυμα με την πρέζα…

Να, τώρα αρχίζουν τα εγκώμια. Αυτόν δεν θυμάται να τον εγκωμίασε κανένας. Γιατί άλλωστε; Τι καλό έκανε; Για την ακρίβεια έχει ν’ ακούσει καλό λόγο από τη δευτέρα δημοτικού. Τα κατάφερνε με την ορθογραφία και την καλλιγραφία. Αργότερα όμως με τις παρέες που έμπλεξε άρχισε …τις ανορθογραφίες.

«Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΩ». Την έθαψε τη ζωή του ο Θανάσης. Πιο βαθιά δεν γίνεται. Πως το είχε πει εκείνος ο πολιτικός, ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε; Ε, αυτός αρνήθηκε ν’ αλλάξει και βούλιαξε πολύ βαθιά.

«ΜΕΤΑ ΤΩΝ ΚΑΚΟΥΡΓΩΝ ΩΣ ΚΑΚΟΥΡΓΟΣ». Πως βρέθηκε κλεισμένος σ’ αυτό το χώρο; Να σπουδάσει το έγκλημα; Να διευρύνει τον κύκλο της παρανομίας;

«ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑΝ ΕΝ ΚΟΙΛΙΑΝ ΛΑΒΩΝ». Από τη γέννα του έφαγε την πετριά της ζωής. Αναποδογεννημένος. Και μετά, όλα στραβά κι ανάποδα μέχρι σήμερα. Βέβαια, φταίει κι αυτός. Κι άλλοι περνάνε δύσκολα, αλλά δεν αποφασίζουν να περάσουν απέναντι.

«ΟΥΣ ΕΘΡΕΨΕ ΤΟ ΜΑΝΝΑ, ΕΚΙΝΗΣΑΝ ΤΗΝ ΠΤΕΡΝΑΝ, ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΕΥΕΡΓΕΤΟΥ». Αχάριστος απέναντι στην μάνα του. Την ηρωίδα του σπιτιού. Αυτή αδίκησε περισσότερο. Ακόμη και τώρα τη σκέφτεται να παλεύει με τις ενοχές της, να προσπαθεί να μοιραστεί τη σύνταξή της μαζί του, να ξεροσταλιάζει στην Καρδίτσης περιμένοντας ν’ ανοίξει το επισκεπτήριο.

«Ω ΓΛΥΚΥ ΜΟΥ ΕΑΡ, ΓΛΥΚΥΤΑΤΟΝ ΜΟΥ ΤΕΚΝΟΝ, ΠΟΥ ΕΔΥ ΣΟΥ ΤΟ ΚΑΛΟΣ;». Πριν λίγο έβλεπε μια φωτογραφία του από τα εφηβικά χρόνια. Ήταν όμορφο παιδί. «Πως άφησες τον ευαυτό σου να καταντήσει έτσι, παιδί μου;», τον ρώτησε την τελευταία φορά η μάνα του.
Προσκυνάει τον επιτάφιο. Περνάει από κάτω. Σηκώνεται από την άλλη πλευρά. Έτσι είναι η ζωή, πτώση και άνοδος. Να δούμε πότε θα τολμήσει τη δεύτερη. Ο ιερέας του δίνει ένα λευκό γαρύφαλλο. Κάποτε τα σκόρπιζε στις τραγουδίστριες. Τώρα το πιάνει και το φυλάει. Θα το κρατήσει στο κελί του.

«ΙΔΕΙΝ ΤΗΝ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΣΟΥ, ΑΝΑΣΤΑΣΙΝ ΠΑΡΘΕΝΕ, ΑΞΙΩΣΟΝ ΣΟΥΣ ΔΟΥΛΟΥΣ». Αμήν, ψιθυρίζει κι αποτραβιέται στο κελί του».

 

Ακολουθήστε το 6days.gr στο Instagram